ok. lepas mkn ais kacang, duduk-duduk agi, tot-tot ade pengumuman. pengerusi majlis buat pengumuman, pertandingan nak mula. aku nampak, org yg dtg mcm takde semangat jer. yg semangat cumer budak-budak, lari sini, lari sana, lompat-lompat, jatuh, pastu nangis. haha. nangis lah ko. nakal sgt. aku camtuh gak mase kecil, aku mengerti. huhu~ masa aku kecik kan, aku main-main kat tepi longkang sampai jatuh dlm longkang. nasib baek longkang kering. huhu... pastu kene marah mak aku. yg best nyer, aku jatuh longkang tak nangis. aku berjiwa kental yo~
golongan yg semangat selain kanak-kanak ribena adalah penyokong peserta ah. time nama kumpulan diorang kene panggil, hu~ ha~ OMBAK~ cam budak-budak... aku trus terang ckp, pertandingan tuh tak gempak langsung. boring giler babi 1 weh~ format pertandingan camni. diorang lepas perahu tuh satu-satu. pastu diorang ambil masa, masa tersingkat menang ah. so, takde ah pertandingan neck to neck. tuh boring tuh. aku boring sampai tertido. aku sumbat telinga aku ngan earphone, pastu tutup mata aku. berlayar lah aku ke dunia mimpi. pastu ayah aku kejut. nak balik. kitorang stay kay situ cume 2 jam jer. tak tgk pun sampai habis. malas. boring nak mampos. sebelum balik, kitorang gi kat gerai-gerai. nak husya makanan. makanan kat putrajaya nih pergh pergh pergh! mahal gile babi! bajet kitorang kebulor ke hape!? kat rawang, berger spesial satu 2.50, kat sini, satu dekat 4 ringgit kot. aku tak ingat. aku mamai masa tuh. tp mahal lah! air satu cawan kat tepi jln kat rawang singgit, kat putrajaya, singgit lima. balik lah weh! jual mahal-mahal... tamak nak mampos. aku nak tekan kan kat sini. org akan carik kedai ko kalo ko jual murah, pastu sedap. org akan dtg berkali-kali. kalo jual mahal, sekali tuh jer lah org datang. kirim salam lah, aku tak batak ngan makanan ko lah.
kitorang balik lalu meneruskan kehidupan seperti biasa. tak bincang pun pasal pertandingan tuh otw balik. aku meneruskan slumber ku dlm kete. huhu~ tu jak babai.
>.>
No comments:
Post a Comment